Seizoen 16, aflevering 3: ‘wie schrijft die blijft’

De twee opdrachten in deze aflevering werden best goed gespeeld als je kijkt naar het geld wat er is binnengebracht. Zelfs ver bovengemiddeld als je kijkt naar vergelijkbare opdrachten uit voorgaande jaren. Het leek wel alsof negen kandidaten door de stad liepen en lasers ontweken. Misschien was dit ook wel zo, aangezien de Mol wist dat er aan het eind van de aflevering een enorme hoop geld uit kon gaan en hij zo nog even wat vertrouwen kon winnen voor het echte werk zal gaan beginnen. Gelukkig viel er zeker nog genoeg op te merken deze aflevering. And I’m on it. 

In de eerste opdracht moesten de kandidaten puzzelen met geldbiljetten. Een favoriete bezigheid van de kandidaten. Dat er nog geen mobiele-telefoondiscipline was, werd al snel duidelijk. Taeke nam een keer de telefoon op met een Spaanse groet en een keer met “Domino’s Pizza”. Tussen Remy en Rop was enorm veel miscommunicatie. Rop: “O dus het plein waar we gisteren waren, met de muziek?” Remy: “Nee nee nee, Juan Puablo Duarte.” En dus liep Rop, met Ellie in zijn gevolg, in een rechte lijn naar het plein waar ze gisteren waren. Tim en Klaas hadden blijkbaar alle tijd van de wereld en leerden de lokale bevolking zo iets beter kennen. Een keuveltje hier, een groetje daar. Ze probeerden zelfs tevergeefs een lift te regelen.

“Hoe ver komen we met twee derde van 250 euro?”

Als Klaas en Tim bij het Plaza Duarte aankomen, gebeurt er iets opvallends. Ondanks dat Klaas en Tim al 2 delen van de 250 hadden en Remy, Cécile en Marjolein de hele opdracht nog niets hadden gedaan, eindigde de 250 euro niet bij Klaas en Tim. Zo konden zij vrolijk doorgaan met het lopen door de stad. Ook de 500 euro werd vervolmaakt en Ellie liet Rop slim achter bij Annemieke en Taeke. Ellie had ook wel door dat Rop nooit in zijn eentje het Plaza Duarte zou bereiken. Uiteindelijk werd de plek onder de grond natuurlijk niet gevonden. Of, zoals Klaas leuk vertelt: “Dit is typisch zo’n opdracht waarbij de Mol lachend met 1000 euro heen en weer loopt en denkt “Ik kan het allemaal niet vinden”. Juist Klaas, jij kon het ontbrekende biljet niet vinden en liep wel met een van de delen van 1000 euro rond.

Toen volgde er een interessante scene met de verkregen geldbedragen. Het deed zich voor alsof het bekijken van de biljetten een dagelijkse bezigheid was. Klaas deelde het geld netjes uit en iedereen begon alle interessante dingen op te schrijven in zijn of haar Molboekje. Dit was wel waarschijnlijk de eerste keer dat de patronen op de achterkant uitvoerig besproken werden. Klaas, Ellie, Tim en Marjolein zijn druk in de weer met puzzelen en iemand, volgens mij Rop, geeft aan dat het wel eens een foto zou moeten worden. Ze kwamen er nog niet ver mee. Maar ja, normaal gesproken begin je met puzzelen natuurlijk met de hoekjes. Dit zijn echter alleen maar rondjes. Hoe moet je dat in vredesnaam doen? Daarbij zal de Mol op dit moment ook wel weten dat er nog lang niet genoeg briefjes zijn om een mooi portret te maken. Tim is in ieder geval “On it”.

Afgelopen week kwam in het nieuws dat de Nederlandse politie vanaf dit jaar drones gaat inzetten bij speciale missies. Om deze drones en hun piloten goed te testen namen ze contact op met Wie Is De Mol. De makers twijfelden eerst nog wat, maar toen de Nederlandse politie over lasers begon en zelfs een kandidate wilde leveren voor het programma in ruil voor deze testmogelijkheid, was het productieteam van Wie Is De Mol snel om. BN’ers raken immers ook een keer op. Ondanks de snipers en de drones wist meer dan de helft van de kandidaten de opdracht te halen, een slechte generale voor de politie. 

Lasers, de drone van elke Molkandidaat.

De opdracht begon met het moment waarop Klaas alweer geld uit mocht delen. De groep kreeg 1500 euro en iedereen mocht met een paar briefjes tussen de lasers door naar de overkant rennen. Verkenner Tim offerde zich op voor de groep. Hij vertelde duidelijk waar de verdubbelaars lagen, maar gaf wel een slecht advies om rustig aan te doen. Sportman Taeke zou, onder toeziend oog van zijn moeder Cécile, het hoofdbedrag wel even binnen sprokkelen en verdubbelde de 500 euro zelfs. Ook met Rop ging het een stuk minder goed. Hij kan heus wel rennen, dingen ontwijken, zo vertelde hij. Inderdaad. Als een malariamug die door een klamboe probeert te komen. En even later rende hij in een rechte lijn, zonder te zigzaggen, vol in een laserschot. Het excuus dat hij nachtblind was, was natuurlijk wel erg makkelijk en verdacht. Ik vraag me wel af of je zoiets als Mol vooraf kan bedenken, dat je wel even vol in het net zou gaan lopen. 

Na afloop vond Remy dat de Mol zich moest schamen. Er kwam een ongemakkelijk gesprek op gang, waarna Klaas nog ongemakkelijker snel van onderwerp verandert met de woorden: “Biertje iemand?” Dat de groep het niet bij één biertje hield werd snel duidelijk in de bus. WHY TELL ME WHY. Niet alleen de Mol hoeft zich hiervoor te schamen. Een duidelijke Molactie van Cécile, half Nederland bleef de hele avond met Anita Meyer in zijn hoofd zitten. Waarvoor dank. Gelukkig wordt de groep een brakke ochtend later wakker met een heerlijk rustig harpgeluid.

41.. Taeke: “Het ligt voor de hand dat de Mol hoog gaat bieden.”

Tijd voor de test. Maar eerst vond er een biedronde plaats, waar je vijf vragen uit de test weg kon strepen. Het een na hoogste bedrag werd geaccepteerd, wat logisch is, aangezien de Mol toch wel 4150 euro op zou gaan schrijven. Wat opviel is dat het bedrag van Rop met een 2 begon, het bedrag van Taeke met de cijfers 41 en het bedrag van Cécile eindigde op een heleboel negens, kleding in de winkel toevallig ook. Een van de kandidaten heeft blijkbaar het vage bedrag van 2345 euro geboden voor het vage voordeel om vijf vragen weg te strepen. Art was coulant voor de groep en gaf ze 5 euro korting. Dit zorgt dat hij voorlopig afvalt als Mol. Het lijkt veel geld, maar als je het vergelijkt met de veiling in seizoen 7 waarin de kandidaten 12000 euro weggooiden aan jokers, een eerdere afvaller en enkele Molboekjes valt het nog best mee. Het is mij wel een raadsel waarom Rop na afloop van het afrekenen van het geld zonder reden “Annemieke, Marjolein of Tim” zegt in zijn Molbiecht. Uiteindelijk moet de persoon die 0 euro heeft geboden naar huis: Remy. Typisch. Wie een bedrag boven de €0,- schrijft, die blijft.

Volgende week wordt er gekanood waarbij de muziek van Jaws voorbij komt, worden er zwarte vrijstellingen uitgedeeld en moeten ze een rotswand beklimmen. Dat klinkt weer spannend. Tot Molgende week!

Mijn mollen: Ik wil Klaas niet verdenken, dus ik ga voor Rop en Taeke.

Seizoen 16, aflevering 2: 'het laatste woord, letterlijk'

De tweede aflevering begon nog gezellig op een terrasje onder enkele palmbomen. Er werden grappen gemaakt en Airen omschreef nogmaals enkele kandidaten. Ze sloot haar verhaal af met de hoopvolle zin “We moeten een klein beetje een lijn vinden in hoe we dingen gaan aanpakken, maar ik denk dat het helemaal goed gaat komen.” Airen zei dit op zo’n ironische manier dat je als kijker gelijk wist dat het helemáál niet goed zou gaan komen.

De hoop van Airen kon meteen de prullenbak in toen de tien kandidaten als idioten begonnen te rennen over de zoutmijn. Totale paniek, de chaos brak los. Niemand kwam met een plan van aanpak of bewaarde het overzicht. De opdracht leek toch niet zo heel moeilijk, er moesten vier karren met het juiste zout verzameld worden. Uiteindelijk stond er één dappere kandidate op die orde in de chaos wilde scheppen: Ellie. Niet met een verstandig plan om de puzzel met de karren op te lossen, ook niet met een slim plan om meteen 2 of 3 mensen op één zoutsoort te laten focussen, maar met etherdiscipline. Ik betwijfel of het heeft gewerkt. Ze denkt ondertussen nog steeds dat ze met enkele nieuwe rekruten op trainingskamp is, aangezien ze het heeft over oefeningen in plaats van opdrachten en iedereen blijft verbeteren op het zeer belangrijke portofoongebruik.

Ellie: “Ik probeer een soort bruggetje te maken.” Tim: “Nou dat is mislukt.”

Het was al snel duidelijk dat niemand met de juiste zoutoplossing kwam. Het verkeerde zeezout werd eerst in een kruiwagen geschept, er kwamen wat kreukels in de creaties van Cécile en Tim zocht naar zeldzame zoutsoorten, terwijl de vier benodigde stapels met zout al gevonden waren. Remy stuntelde ondertussen met kruiwagens en om het feest compleet te maken, delegeerde Taeke Klaas om een verkeerde kar van 135000 kilo naar de kruiwagen met mineraalzout te rijden. Uiteindelijk eindigde het mineraalzout en, tot verdriet van Noord-Nederland, het strooizout niet op de juiste plaats en zo veranderde de zoutmijn niet in een goudmijn voor de kandidaten: de opdracht was mislukt. Art wrijft dit er achteraf ook nog eens goed in, wat resulteert in gegrinnik van enkele kandidaten.

Dit grinniken houden ze vol tot bij het eten, waar Ellie nog een keer probeert uit te leggen hoe de vork in de steel zit wat betreft de portofoons. Ze bedoelde het allemaal vast heel serieus en ik hoop dan ook dat dit volgende keer een stuk beter gaat. Of eigenlijk niet, ik wil Ellie wel eens echt kwaad zien worden.

De volgende dag bracht Art de groep naar een mooi, synthetisch en fluorescerend optreden op een plein in Santo Domingo. Art zou voor de tweede keer deze aflevering een groepsfoto maken, alleen dan met 200 man publiek erbij. Hierna moest deze foto gereconstrueerd worden door iedereen weer op precies dezelfde plek op dezelfde traptrede terug te plaatsen. Rop bedacht een uitstekend plan van aanpak door elke kandidaat een blok te geven om te onthouden. Dat je hiermee ook niet doorhad waar er gemold werd was natuurlijk ideaal voor de Mol.

De manier waarop een modedeskundige mensen onthoudt.

Negen kandidaten kregen een eigen vak die hij of zij in een paar minuten moest onthouden en Marjolein liep als stoorzender overal langs. Uiteindelijk kreeg ze haar eigen kleine clubje van mensen die ze maar moeilijk in haar geheugen kon prenten. Iedereen bedacht zijn eigen methode om de lokale bevolking te onthouden. Van shirtkleuren tot accessoires en van gezichten tot bananen. En het werkte fantastisch. Het reconstrueren ging als een speer en de mensen zaten zo snel op de trappen dat er nog tijd over was. De helft van alle traptreden waren perfect neergezet door de kandidaten, wat echt een knappe prestatie, is en 700 euro werd verdiend. Het bleef dan ook nog lang onrustig op het plein in Santo Domingo.

De eerste geheime bontjes worden even later al gesloten. Cécile vindt een bontje vast niet kunnen en zal dus nog weinig informatie delen. Annemieke trapt wel als een dom bontje in een verbond met Rop. Het blijft altijd mooi om te zien dat mensen vertrouwensbanden beginnen met mensen die ze eigenlijk totaal niet vertrouwen. Dit vertrouwen stond later die avond ook op de proef in het eeuwenoude klooster. Je moest een duo vormen met diegene die je in de gaten wilde houden of iemand die je blind vertrouwt. In dit klooster kon je als kandidaat jokers en vage informatie winnen over de Mol. De meeste kandidaten waren vooral blij met de jokers en vroegen hardop af wat die open deuren van de oud-Mollen nou precies betekenden. Waarschijnlijk had het iets te maken met het zinnetje “Achter je rug”. Het werd niet voor niets 20 keer herhaald en zelfs Art benadrukte dat achteraf nog maar een keer.

Cécile en Klaas vertrouwen elkaar duidelijk niet. Er werden geen jokers verdiend en de enige informatie die werd uitgewisseld was “Je moet daar en daar op letten, maar let ook daar en daar op.” Dat was compleet anders bij Rop en Annemieke die bijna als een getrouwd stel besloten dat Rop naar binnen ging. De belangrijkste informatie die Rop nog wist na afloop was dat niets is wat het lijkt. Dit gaat echter niet altijd op. Soms is een opdracht gewoon wat het lijkt. Ditmaal een mooi klooster met veel fakkels en vijf projecties van oud-Mollen die tips gaven. Niets meer, niets minder. Ellie dacht hier anders over en begon als een amateurdetective met de klok mee te zoeken naar vrijstellingen. Ze vond helaas helemaal niets, nog geen vingerafdruk van de Mol.

“Voor hetzelfde geld liggen er drie vrijstellingen verstopt.”

Ellie had slecht geslapen en dacht dat de vrijstellingen vast aan haar neus voorbij waren gegaan. Bij het volgende ontbijt begon ze dan ook met de vraag of iemand iets wilde delen over gisteravond. Daar werd alle informatie van de projecties nog eens haarfijn gedeeld met elkaar, waarom zouden ze dat doen? Zo had niemand iets aan het voordeel van de informatie boven de jokers. Marjolein werd zo de grote winnaar met haar twee jokers. Voor Airen bleek dit het laatste ontbijt te zijn. Ze kreeg ondanks haar joker het eerste rode scherm van dit seizoen te zien. Ze zat niet eens in een tunnelvisie, ze wist het gewoon totaal niet. Dat hoor je niet vaak. 

Volgende week mogen we zien hoe goed Ellie daadwerkelijk is in het echte politiewerk: de lasers komen er weer aan. Ook zal de pot weer geleegd worden. Ik kan niet wachten!

Mijn mollen: Taeke en Rop. 

Seizoen 16, aflevering 1: 'wijsmaken'

Het was zaterdagavond 2 januari 2016. Iedereen zat voor de televisie te wachten op de spannende opdrachten en de chaos van Wie Is De Mol. Helaas kwamen we bedrogen uit en werd er eerst een 10 minuten durende monoloog van Art uitgezonden. Je werd als kijker wijsgemaakt dat hij zelf een mol voorbereidt en dat dat er zo aan toe gaat. Hij gaf een spreekbeurt over de Dominicaanse Republiek, het spel Wie Is De Mol en 10 bekende Nederlanders. Je vroeg je telkens af hoe zijn lerares presentaties van hem vroeger kon overleven. Enfin. Art gaf in die 10 minuten informatie voor mensen die het programma nog nooit hadden gezien en waar je als Mol helemaal niets aan had. Zo moet een Mol ervoor zorgen dat er geen geld in de pot komt, maar af en toe ook weer wel, maar dan ook weer niet te veel natuurlijk. Want stel je voor dat iemand met de 10 verschillende geldbedragen gaat mozaïeken? Een typisch lolletje van de productie waar een kandidaat nooit aan zou denken.

Sinds wanneer worden negatieve bedragen in de pot bewaard? Een kandidaat zou deze briefjes toch uit de pot gooien? Staat de Mol wellicht op een minbedrag?

Daarna leerden wij de kandidaten kennen met omschrijvingen als “Maar speelt zelf wel graag een kat-en-muisspel, waarbij ze de muis lijkt, maar de kat is.” en “Hij is onhandig, ontwapenend, maar daarin schuilt wel het gevaar.” Ik hoop vooral dat de Mol, die helaas geen vragen stelde zoals Art in het begin zei, hier wat aan heeft. Art sloot zijn praatje af op de manier waar hij ook mee begon. Hij begon met “Onze eerste en meteen ook laatste ontmoeting voor de finale” en sloot af met “We spreken elkaar pas weer bij de finale.” Dit zou kunnen betekenen dat Art het hele spel lang niet apart met de Mol spreekt.

Dit brengt ons bij de eerste opdracht, die toevallig ondergronds begint. Het werkterrein van een Mol. Klaas schrikt zich rot als Art opeens achter hem staat en kan een hele metrorit lang met Art kletsen over de ene muzikant die hij niet moet zoeken. Slaat dit op Remy? Aangezien we nog lang niet bij de finale zijn en Klaas een zeer slimme en bewuste keuze voor het niet voltooien van de opdracht door de anderen maakt, kunnen we hem alvast wegstrepen als Mol.

“Art … Hallo?!”

Dan komen we bij de andere 9 kandidaten. Ze zoeken vol overgave naar uniformen, uñas rojas en 36-jarigen. De lokale bevolking werd helemaal gek, maar een vrouw vertrouwde zelfs haar baby toe aan Tim Hofman. Je zal het maar hebben. Helaas voor hem heette de baby geen Maria. Uiteindelijk bleek Airen haar Juan, Piet, Joris, Corneel en nog iemand met een baard wel gevonden te hebben, maar liep het mis op de 10 politiepetten van Ellie Lust. De eerste 1000 euro was binnen en iedereen kreeg een mooi briefje van 100 van Art.

Na 15 seizoenen van Wie Is De Mol zou je als kandidaat moeten weten dat er nooit iets zonder reden gedaan wordt. Waarom werden de briefjes met geld verspreid onder de kandidaten en waarom viel niemand dit op? Het merendeel besloot gelijk alle briefjes in te leveren bij Ellie Lust, die de dag erna wel heel erg gehecht bleek te zijn geraakt aan haar penningmeesterschap. Wat ze hier zo belangrijk aan vond, blijft nog een raadsel. Uiteindelijk kwam het geld zeer democratisch in handen van Klaas, die dit in eerste instantie niet eens wilde. In deze democratische stemming mocht iedereen volgens Annemieke één keer stemmen. Wat hierin opviel was dat Klaas en Ellie niet stemden en Cécile twee keer stemde, op Remy en Klaas. Maar dat terzijde.

De tweede opdracht speelde zich af in het zand. Het werkterrein van een Mol. De kandidaten mochten lootjes trekken en andere kandidaten een mooi cadeau geven: doorgaan naar de volgende ronde. Toevallig pakte niemand het bordje met zijn eigen naam, ik neem aan dat de regie de eerste 12 keer proberen eruit heeft geknipt. Hierna mochten de sterke kandidaten een topito door de duinen slepen. Hier leerden we een stuk meer. Cécile kan niets op platte schoenen en drinkt veel liever een mojito, Taeke maakt wijs dat geld niet gelukkig maakt, Remy kan zijn veters niet goed strikken en Marjolein kan zowel de tijd als de bordjes niet bijhouden. Het resultaat, ondanks dat ook anderen tussendoor naar de bordjes renden, was dat de topito in complete chaos uit een geldvak werd getrokken. Nul euro voor de pot en geen extra vrijgestelde persoon bij de test. Dat tegelijkertijd de nationale IQ-test op RTL 4 werd uitgezonden was vast geen toeval, iets dat de kandidaten deze aflevering echt wel wat meer hadden mogen gebruiken.

"Ik heb gewoon alles gegeven" - Marjolein

Hierna vulden alle kandidaten de eerste test in, de test die een soort Russische roulette is. Airen vertelt dat Ellie waarschijnlijk bij alle kandidaten al een signalement heeft gemaakt. Klaas is een verwarde man met een normaal postuur en Airen vindt dat verdacht. Tim Hofman legt uit dat hij overal groene Céciles ziet en Remy zit nu al in een tunnelvisie op Tim. Als je iets leert uit Wie Is De Mol is dat zo’n mindfuck of een tunnelvisie veruit de gevaarlijkste dingen zijn. De rest volgt goed het devies: spreiden, spreiden en nog meer spreiden.

Voordat de executie begint laat Art een kunstje zien dat hij jaren in zijn zolderkamer heeft geoefend. Hij stopt een rood en een groen stokje in een kist, schudt 16 keer, zegt een bekende toverspreuk, blaast over het kistje, houdt het kistje even achter zijn rug en haalt een grote doek voor het kistje langs. En dan pakt hij geheel nietsvermoedend het rode stokje uit de kist! Hans Klok zal jaloers zijn. Rop, Klaas en Annemieke krijgen nu hun groene scherm te zien en niet voor het eerst in Wie Is De mol gaat er in de eerste aflevering niemand naar huis. Een van de kandidaten stelt gelijk een bonte avond voor, jammer dat hier geen beelden van worden uitgezonden.

Volgende week gaan we genieten van Ellie die aan iedereen uit gaat leggen hoe je portofoons moet gebruiken: etherdiscipline. Het blijkt zelfs een echt begrip te zijn. Wat is Wie Is De Mol toch een educatief programma. Tot Molgende week!

Mijn mollen: Taeke en Airen.