Posts tonen met het label Yvonne. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Yvonne. Alle posts tonen

zondag 15 januari 2017

Seizoen 17, aflevering 2: ‘meegaand’

Dit was zeker weten een van de beste afleveringen van Wie Is De Mol? ooit. Zo compenseert het voor de matige seizoensopener van vorige week. Een verlaten fabriek, verdwenen kandidaten, lasergevechten, gillende kandidaten, moeilijk te verdienen geld, leugens en bedrog en een totaal niet vergezochte hint naar Diederik als Mol. We gaan alles langs! 

Art begon vandaag enorm optimistisch. Eén uur, 7 opdrachten op een enorm verlaten terrein, portofoons en 3500 euro: “Het kan niet misgaan.” Ik neem aan dat deze presentator onderhand wel wat ervaring heeft gekregen in hoe dit soort opdrachten meestal aflopen. Frustraties, ellende en prachtige televisie. En waarschijnlijk was Art de geblindeerde busjes even vergeten. Want, ook al werden maar 5 van de 7 opdrachten gevonden, zette Jeroen verdacht zijn portofoon uit en heeft het grootste deel van de groep goed zijn best gedaan om tijd te verspillen, als je als kandidaat alleen bij een opdracht kwam te staan, werd je een busje ingesleurd. Zo werd Roos na 5 correcte tekens van een code weggehaald en werden Jeroen en Diederik bij een ‘FBI-achtige setting’ opgepakt.

Zijn er al molloten met deze code aan de gang gegaan?

Maar ook bij de rest liep het niet. Sanne en Sigrid hadden ruzie met een typemachine en 2 opdrachten. Vreemd, want Sanne is toch enorm goed in typetjes? Alsof zij zelf een typetjemachine is. Waarom ging dat dan zo moeilijk? Sigrid was intussen aan het knoeien met een kipnuggetpuzzel. Wat is het hoogst mogelijke aantal kipnuggets dat je niet kan bestellen met porties van 6, 9 en 20? Nu verkoopt de McDonald’s toevallig ook kipnuggets in die porties en zal het antwoord dus vast geen hint zijn, maar ik kon het niet laten het even te onderzoeken. Het antwoord is 43, net als het aantal tekens van de code van Jochem en Roos. Niemand is 43 of jarig op 4 maart. Het enige dat ik kon vinden was Jekel = 10+5+11+5+12 = 43 volgens de codering a=1, b=2 etc. Of dat met mijn lichte tunnelvisie te maken heeft, geen idee. Maar als Chris Zegers dit had geweten, stond hij nu te springen, te schreeuwen en te stuiteren in Moltalk. 

Dankzij Jochems dure scherm en Yvonnes oplettendheid werd er toch nog 450 euro verdiend. De portie van 9 kandidaten werd wel een portie van 6. Komt er dan ook nog een keer een groep van 20 kandidaten tevoorschijn? Waar zijn ze? Wanneer worden ze geïntroduceerd? Over de 3 verdwenen kandidaten zei Sanne: “Ze zitten straks weer in een speedboot met een vrijstelling”. Het bleek uiteindelijk een fictieve kajak te zijn, maar daarover later meer.

’s Avonds mochten de kandidaten aan de slag met laserguns in een verlaten horrorkermis. Meestal ben je na een dagje kermis 500 euro kwijt aan alle attracties. Nu kreeg je er dit geld voor. Jochem werd als verkenner die niet verkende afgeschoten, waarna Sanne, die kermissen haat, de engste attractie uitkoos. De Screamin’ Eagle. Dit resulteerde in 500 euro en vreemd gegil. En zo werd de horrorkermis nog iets enger. En toen kwam Imanuelle ‘Ik dood, jij dood’ de kermis in. En zo werd de horrorkermis nog weer iets enger. 

Oaks Amusement Park “Where the fun never ends.” 

Verder werd Thomas misselijk, begon Sigrid zwaar te hallucineren en vertelde Art dat hij bewegende vuilnisbakken had gezien. Art was echt niet zichzelf en zei dat hij zelfs een beetje trots was op de groep die 1250 verdiende. Dit alles deed me denken aan de kermis in Rotterdam waar in april vorig jaar 500 kilo cocaïne werd gevonden. Volgens de berichtgeving is de cocaïne vernietigd, maar het zou me niets verbazen als deze partij drugs is verplaatst naar een kermis in Oregon. Het zou me niets verbazen. Net als de jokers die niet gevonden werden, dat verbaast me ook niets.

In een mooie rechtszaal werden de zes kandidaten eindelijk herenigd met de andere drie. De verhalen waren allen ongeloofwaardig, al is iemand verkleden als Elvis of iemand heen en weer laten vliegen naar Las Vegas geloofwaardiger dan het Planet Earth verhaal van de 6 kleine bevertjes. Daarvoor moet je wel heel veel geluk hebben tijdens een dagje met de boswachter. Ik vraag me wel af hoeveel scenario’s ze klaar hadden liggen. Ze konden moeilijk een vrouw verkleden als Elvis en ik vind het ook erg toevallig dat Diederik is uitgekozen om de leugenaar te mogen spelen met daarbij de kans op een vrijstelling. 

“Ik ben de leugenaar.” De vroegste bekentenis van een Mol ooit.

Jochem koos als enige voor de juiste leugenaar. Al was dat natuurlijk wel al nadat de meerderheid al voor Roos was. Sneu dat Jeroen niets kreeg voor zijn geweldige performance als Elvis en Roos niets voor het misleiden van de groep. Al hoop ik niet dat Roos in Las Vegas molgeld heeft vergokt. Of was het misschien geld van het productieteam, ze lijken geld genoeg te hebben dit jaar. En over het eerste idee van de kandidaten. Wat zou het toch vet zijn als Diederik als Mol echt als sniper heeft mogen spelen in de kermis.

Tot slot de test en de vele verbondjes. Al vraag ik me af wat dat bij Thomas en Diederik inhoudt. Diederik zegt: “Wil je het na de test nog een keertje doen.” Waarop Thomas zegt: “We gaan het natuurlijk wel verlengen met een nacht.” Ondertussen heeft Sigrid al een halve roman over Jochem opgeschreven en krijgt Roos alles te lezen wat Imanuelle heeft opgeschreven. Zo is het wel erg opvallend dat Jeroen deze test met een schot hagel heeft overleefd, misschien dreigde hij Art wel daarmee, of is hij de Mol? Voor de meest overduidelijke kandidaat van het gezelschap werd het tijd om naar huis te gaan: Yvonne. Wordt de groep volgende week weer uit elkaar gehaald of wordt het toch nog een keer gezellig? Dat ziet u volgende week.

Mijn Mol op dit moment: Diederik. Het beververhaal was wel erg mooi ingestudeerd.
Mijn Tunnels-zijn-gevaarlijk-verdachten: Jeroen, Roos, Jochem en Sigrid. Ook zij hebben nog bijna niets goed gedaan.

zondag 8 januari 2017

Seizoen 17, aflevering 1: ‘… zo gedaan’

Art zei vooraf aan dit nieuwe seizoen van Wie Is De Mol? dat de opzet wat veranderd is. De opdrachten staan minder los van elkaar en de uitkomst van één opdracht kan gevolgen hebben voor de volgende. Zo gezegd, zo gedaan. Deze eerste aflevering was hier een goed voorbeeld van. Al hoop ik niet dat elke aflevering in feite maar één grote opdracht is. Om nog terug te komen op de titel ‘… zo gedaan’, zong Ramses Shaffy niet ooit “Laat me, laat me, ik heb het altijd zo gedaan.”? En wie heeft er in de serie Ramses gespeeld? Juist, Thomas. We zijn begonnen!

Wat mij betreft sloeg ‘zo gedaan’ in de titel op de simpelste aflevering in jaren. Het was zo makkelijk gedaan. Maar, omdat niets is wat het lijkt, gaan we alle opdrachten gewoon langs.  Het begon met een opdracht die alleen maar zou bepalen op welke plaats een kandidaat deze aflevering zou zijn. Dat doet mij gelijk denken: wat zou de Mol in dit geval doen? Na de winnaarsvlucht ga je voor een vrijstelling en kunnen zes kandidaten jou en al je gezichtsuitdrukkingen observeren in gesprek met Art. Als je in de losersbus terecht komt, kun je voor geld gaan en je medekandidaten goed observeren. Als Mol zou ik niet graag willen dat de hele groep je kan observeren terwijl je zogenaamd verbaasd reageert op het aanbod van Art.

Terug naar het mistige bos in Oregon waar de tien kandidaten vier papiertjes moesten vinden met een vliegticket naar de hoofdstad. Er werd met de klok mee gezocht en nu wel wat gevonden! Ellie en haar politietactieken waren toch niet voor niets. Opdat wij niet vergeten. Vincent, Roos, Thomas en Jeroen zagen door de bomen de envelop wel en mochten langs wat reclamebeelden voor Oregon vliegen. De andere zes moesten de achtervolging inzetten met busjes. Waarom dit een achtervolging was en dit zo snel mogelijk moest gebeuren, geen idee.

Toch wel het meest opvallende moment. De bijna-Chris-en-Rik-déjà-vu.

De zes werden verdeeld in twee busjes en hadden een uur de tijd om in de grote Amerikaanse stad vijf enveloppen te vinden. Als straf omdat ze zojuist niets hadden gevonden. Diederik, Sanne en Imanuelle lieten zich toen wel erg makkelijk ompraten om achter het geld aan te gaan. Iedereen wil toch het vraagteken? Ook al bleek het uiteindelijk niets uit te maken wie het vraagteken vond, het is toch apart. Enfin, het vinden van de enveloppen bleek, ondanks goede pogingen van Sanne en Imanuelle om langs enveloppen te lopen, een eitje. In de Dominicaanse Republiek of Hongkong is het nog moeilijk om aan de lokale bevolking te vragen waar een standbeeld of gebouw is, in Amerika niet. Ruim binnen de tijd was alles gevonden. 

De andere vier leken het nog makkelijker te hebben. Voor zover ik weet was er niet eens tijd om mee rekening te houden, de aanwijzingen waren handig verstopt op identieke spandoeken met Mol logo’s en ze werden zelf met brug en al getakeld naar de sleutel voor de vrijstellingen. Aan tafel had Jeroen het idee om te liegen over de vrijstellingen. Roos zou de andere groep wel even bij de neus nemen. Letterlijk en iets te opvallend. De zes kandidaten hadden gelijk door dat de vier met de neus in de boter oftewel een vrijstelling waren gevallen. Iets wat daarna in de bioscoop extra duidelijk werd.

Art saboteert hier het leven van tientallen Amerikanen. Hij is de Mol!

Psychologisch gezien was de opdracht in de bioscoop een grote mindfuck en vooral voor een kijker fantastisch om te observeren hoe iedereen reageert. Door het bedrog van Jeroen en Roos werd deze scene extra leuk. Al was het aanbod van Art wat mager. Als het nou geld had gekost om je vrijstelling te bewaren, was het misschien nog iets interessanter geworden. Zo kon zelfs Art met zijn goed gekozen woorden en zijn “artje onder het gras” dat de andere zes een vrijstelling af konden pakken hen niet overtuigen op het aanbod van de groepsvrijstelling.

Jammer dat de andere zes deze mooie gezichtsuitdrukkingen niet meer konden zien.

Bij Vincent “Nee” Vianen werd de vrijstelling afgepakt en, omdat hij dit al zag aankomen, had hij de vrijstelling uit goodwill ook ingeleverd. Toeval of niet, hij moest ook gelijk naar huis. Opvallend genoeg zaten Yvonne en Jeroen, volgens de biechten, voor het grootste deel met hun vragen op Vincent. Al weten we dankzij de vrijstelling van Jeroen en de loterij van de eerste test nog niet veel. De enorm fanatieke Vincent had er wel heel snel vrede mee dat hij weer naar huis moet: “Het is niet zo erg.”. Als je het niet zo erg vindt, geef je plek volgende keer dan gewoon aan iemand anders, aan mij bijvoorbeeld!

Aflevering 1 was nog inkomen. Simpele en vooral duidelijke opdrachten. Al was het vuile spel dat gespeeld werd heerlijk om te zien. Volgende week barst het pas echt los met (of zonder) etherdiscipline, frustraties, lasers en nog meer psychologische spelletjes.

Nadat ik vorig jaar in de eerste aflevering Klaas weg had gestreept vanwege zijn 1000 euro, hou ik me nog even wat meer op de vlakte. Al denk ik toch echt dat Yvonne, Diederik en Thomas kandidaten zijn. Mijn verdachten: Imanuelle, Jeroen.